Krit's profile---":.¸¸.•´¯`*°•.♥.•°°"i...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 29 อ่า!!.." โรงงานนรก " อ่า!!!...... 32 ชั่วโมงข้างหน้า ฉันคงเดินดุ่มๆๆๆ บวกกับขอบตาคล่ำๆเข้าโรงเรียน 2 อาทิตย์หลังมานี่ ฉันทำงานไม่เว้นวันหยุดราชการ บ้างานจนโดดเรียนพิเศษมาหลายวันเลยทีเดียว คนห้าหกคนทำงานในหนึ่งวัน มันช่างหงุมหงิม หยุงหยิม งานแทบไม่เดิน จากรายการที่ต้องทำฉันอยากจะบร้าตาย อ่า.....ชีวิตช้านนนนนนนน อะไรจะเลากาขนาดนี้
การทำงานช่วงปิดเทอมทำให้รู้สึกสนิทกับเพื่อนๆมากขึ้น(เฉพาะคนที่มาทำงานบ่อยๆอะนะ) รู้เรื่องบางที่ไม่อยากจะรู้ แต่ก้อต้องทนรับฟัง ทั้งการกินหรือเรื่องนักร้องเกาหลี อันเลื่องชื่อในกลุ่มคนเหล่านี้ หรือไม่ก้อพวกบ้าบอล เห้อ!!!ความรู้รกสมองช่างเพิ่มพูนมากขึ้นแทนที่ความรู้เดิม 555+
อีกเรื่องที่ทำให้รู้สึกแย่ ก้อเรื่องเรียกคนมาทำงาน ส่วนคนที่มาก้อนะ มาสายกันแทบทุกคน ชีวิตช้านมันเศร้า เกิดมาชดใช้กรรมกับเพื่อนร่วมห้อง
เรื่องการทำงานเข้าใจว่ารีบ แต่เพื่อนๆคับทำงานให้เรียบร้อยหน่อยได้มั้ยยยยยยยย...อ๊ากกกกก ช้านชอบสั่งแก้งานพวกแกบ่อยๆ เอาเหอะเริ่มปลงตั้งแต่มียัยอิ๊กซี่ รมิด้า คอยเบรก+อ่าๆๆๆๆใส่ตลอดเวลา เลยแพร่มาติดช้านในเวลาไม่นาน
อุปกรณ์แต่ละอย่างก้อได้มาจากตามี่(หรือยัยมี่) จากที่หนีกลับบ้านตลอดที่ไปสนามศุ แต่ครั้งหลังสุดช้านก้อได้เจอหน้าคุณพี่มี่ ที่มีคนบอกว่าหน้าตาดี สูง หล่อ ขาว บ้านแกหรอหะ เมื่อพบชั่งตรงข้ามอะไรเช่นนี้ พี่แกชอบนั่งยองๆ ผมยาวฟูๆ พูดจาฮาๆแบบหน้าตาเฉย ช้านปรึกษางานกับพี่แก ช้านก้อหัวเราะไปพลางๆ ส่วนคู่กัดของเราอย่างยัยพี่แพรว เอชั่ง เอ็กซ์สสสสส อะไรเช่นนี้ แต่งตัวเกือบเข้าสู่ยุคดึกดำบรรพ์ พูดถึงลีด เริ่มหมดกำลังใจ ก้อสีแสด สีเขียว เอาช้านแทบช็อก แกดูสีเราดิ๊ อยากจะ อยากจะ อ่าๆๆๆๆๆ....... มันจะรอดดดดดดมั้ยยยยเนี่ยยยยยยย
กลุ้มลีดไม่พอ ยังลามมาถึงอุปกรณ์ที่ยังทำไม่เสด แต่ก้อเกือบๆเสด จนช้านได้ตำแหน่งใหม่เป็นเจ้าของโรงงานนรก ไม่มีเงินเดือน ไม่มีสวัสดิการ ไม่มีอะไรๆที่ควรจะมี ทั้งเร่งๆๆๆๆให้ทำงานเร็วๆแต่!!...ต้องทำงานให้เนียบ ให้ตรง อย่าเบี้ยวนะแก ว่ะ 555+
อีกไม่นานตำแหน่งนี้คงหายไปหลังจบกีฬาสี แต่ตอนนี้ พวกแกคือลูกน้องในโรงงานนรกของช้านนนน ว่ะ 555 ว่ะ 555
*** ขอบใจเพื่อนๆที่มาทำงาน ถึงแม้จะมาสายก้อตาม ***
เอออยากบอกว่า"วันอาทิตย์"โรงงานของเราไม่ได้ปิดทำงานนะ แต่ทำไมพวกแกไม่มาทำงาน ช้านยังโกรธจนถึงตอนนี้ หึ หะ อ่าๆๆๆๆๆๆ....!!! July 30 เศร้า ผ่านมาซักพักแล้วหลังสอบมิดเทอมที่ผ่านมา
สิ่งที่ตามมาก้อคือคะแนนสอบ
ช่างหน้าเศร้าใจอย่างภาคภูมิ
คะแนนไม่ได้สูงแต่ก้อไม่ลอกใคร
(ช่างภูมิใจแอบเศร้าเหลือเกิน)
เรื่องที่จัดห้องสอบใหม่ จัดทำไมไม่รุ
มันก้อยังลอกกันได้เหมือนเดิม
วุ่นวานพัลวันกว่าเดิมเสียอีก
จิงมะ!!!
ผ่านเรื่องนั้นก้อต้องกลุ้มอีกรอบ
อะไรกันนักกันหนากับงานกีฬาสี
เดี๋ยวทำนู้ทำนี่ เรื่องมากอย่างแรง
แถมเปลืองงบสีอีกต่างหาก
ทั้งถังขยะ ทั้งสัญลักษณ์ประจำสี
มันจะไม่มีเวลาทำอยู่แล้ว
หลังที่คุณประธานนักเรียนเรียกประชุม
ก้อเลยรุว่าเรื่องทั้งหมดมาจากเบื้องบน
ช่างเศร้าอีกรอบ
แต่..ก็กำลังทำงานพวกนี้อยู่
ต้องขอบคุณเพื่อนๆที่ช่วยกันเก็บขวดน้ำด้วยนะ
ว่าไปแล้วสีเรางานไม่ค่อยเดิน
วันศุกร์แรกหลังมิดเทอม
ทำเอาคนที่ทำงานหลายๆคนเครียดไปเลย
เพราะสีอื่นๆทำงานกันไปไหนต่อไหนแล้ว
แต่ปัญหาที่เกิดก็ผ่านไปได้ด้วยดี
แต่ก้อต้องเศร้าเป็นรอบที่ 3 ที่บอสต้องเจอ
ต้องบอกก่อนว่าห้อง 1 ต้องเรียนคาบพละ+ชมรม
"มวยไทย"
นี่เปงสาเหตุเพราะอาจาร์ยต้องการทดสอบนักเรียน 20 คน
และหนึ่งในนั้นคงไม่ต้องบอกต่อ........บอสโดนไปเต็มๆ
แถมมีกุ้งที่เปงคนสำคัญของงานกีฬาสีโดนกะเขาด้วย
งานกีฬาสีคนจะวุ่นวายน่าดูคราวนี้
ช่วงนี้ก้อเปงช่วงหยุดพักผ่อน แต่ก้อไม่เชิง
เพราะการบ้านมีให้ทำจนไม่รุจะทำอะไรก่อนดี
4 วันทุกคน คงไปทำบุญที่วัด(มั้ง)
แต่อิสลามอย่างเราก้ออยู่บ้านเฉยๆ
พูดถึงวัดก้อมีเรื่องที่ทำให้โล่งอกอยู่เรื่องนึง
บอสไม่ต้องไปเข้าค่ายที่วัดแล้ว ว้าวๆๆๆๆ
(พอกันทีน้ำปานะ+ศีล8)
นี่ก้อเข้าวันหยุดที่ 3 แต่ยังเหลืออีก 1 วันที่จะทำให้
หายใจคล่อง ไม่ต้องรีบร้อนกับชีวิต
วันนี้ก้อเพิ่งมีโอกาสไปดูแอรี่ ทั้งๆที่ตั้งใจจะไปหลังสอบแล้ว
บางคนบอกว่าไม่ดี
แต่เราว่าอะไรที่เปงแฮรี่ ช่างดีไปเสียทุกอย่าง
และหนังสือเล่ม 7 ที่ออกมา ...โอว
ทำเอาเราอยากจะร้องไห้และเสียดายอย่างสุดๆ
เพราะเจ.เค ได้ฆ่าคนที่เราไม่อยากจะให้ฆ่า
ช่างใจร้ายเสียจิง และเสียดายที่มันเปงเล่มสุดท้ายเสียแล้ว
( 19 ปีต่อมาแฮร์รี่ก้อมีครอบครัวและใช้ชีวิตที่มีความสุข)
(เศร้า รอบ 4 ซีเรียสแบคของฉันตายเสียแล้ว)
หลังจากวันหยุด
ชีวิตคงกลับมาวุ่นวายเหมือนเดิม
ต้องมาซ้อมละครไทย กัณฐ์มัทรีอีก
อาจารย์นี่ก้อชอบให้งานที่ใหญ่ๆทั้งนั้น
น่าเบื่อเสียจิงภาษาไทย
อาทิตย์นี้และอาทิตย์ต่อๆไป
คงมีเรื่องให้เศร้าอีกมากมาย
เราก็คงต้องเผชิญมันต่อไป
เพราะ...ไม่มีใครหยุดยั้งสิ่งเหล่านี้ได้
----------------------------------------
June 10 เส้นชัยหาเสียงแล้วน้า
เป็นศุกร์ที่ 2 ในการหาเสียง พูดคุยกับพี่ๆน้องๆสีเหลือง หลังที่ศุกร์แรกอลเวงมากมาย มีการเชิญน้องสีอื่นมานั่งฟัง!!! ในวันนี้ตั้งแต่เช้าเราฮึดกันทำงาน พวกกุญแจแจกน้องๆๆๆที่รักนั่นเอง เออ...แจกให้พี่ๆด้วย พวงกุญ 500 อันเสร้จสิ้นในเช้าวันนั้นได้ทันพอดี เป็นพวงกุญแจที่สวยมากๆเล้ย ต้องขอบคุณคนออกแบบเนอะๆ นิ๊ดนึง...555+ เข้าตัวเองซะงั้น
คิงคองน้อย
เสาร์นี้เรานัดกันมาทำป้ายผ้า คิงคองนักบาส เอาไว้ติดหาเสียงเพิ่มเติม หลังจากเราทำป้ายกระดาษมามากพอแล้ว เพื่อนๆผู้ชายมาซ้อมธง ส่วนที่เหลือก็ระบายสีป้ายและเดินๆๆติดป้ายให้ทั่วโรงเรียน บางคนมาเพื่อพอดรักกัน มีการส่งน้ำให้กัน ไม่เชื่อต้องดูเอาเอง...
กิ้วๆ...น่าไม่อาย
เป็นวันแรกที่เราเริ่มเอาผ้าสีเหลืองมาติดให้โดดเด่น สะดุดตากรรมการทั้งโรงเรียน ผู้หญิงมีโบเบ่อเริ้มติดที่ผม ส่วนผู้ชายยังตกลงไม่ได้ เลยยังไม่ค่อยจะสามัคคีเท่าไรแต่ก้อยอมๆติดกันเพื่อห้องละน้า... เออ!!อย่าลืมดูคู่รักคู่ใหม่ที่เราเก็บภาพมาฝาก รุสึกจะเป็นเด็กใหม่ทั้งคู่อะนะ 555+
ขย้านขยัน...ซ้อมๆๆๆ
เป็นวันแรกของการหาเสียง ประเดิมด้วยสีเขียว มีรึเราจะน้อยหน้า ก้อเป็นสีที่2ที่จะต้องหาเสียง ฉะนั้นเราจึงต้องซ้อมๆๆๆเพื่อไม่ยอมน้อยน้าใครๆ จิงมั้ย...เพื่อนๆ
ซ้อมใหญ่แล้วน้า
โกรธมากๆเลยวันนี้ นัดคุณเพื่อนๆมา 9 โมงแต่ 11 โมงยังไม่ค่อยมีเพื่อนมากันเท่ารัย อุสาห์โดนเรียนพื่อมาซ้อม บอสละอยากจะด่าเป็นภาษาอาบัง ให้รุแล้วรุรอดไป นี่กะไรจะหาเสียงจิงกันแล้ว พ่อคุณ แม่คุณ ยังไม่สนใจกานเลย มันน่ามั้ยละ เกือบเที่ยงถึงมากันครบ ซ้อมได้แปปก้อต้องพักกินข้าว โชคไม่เข้าข้างฝนตกลงมาอีก บอสละกุ้ม กูจะรอดมั้ยเนี่ย เพือนในห้องยังเล่าให้ฟังว่ามันฝันว่าสีล้ม ฉิบหายไมฝันรัยอย่างนั้น...เอาเหอะ!!ในที่สุดแล้วเพื่อนก้อไม่ทำให้บอสผิดหวัง แต่มีปัญหาที่การตีธงนิดหน่อย แต่ก้อผ่านไปได้ด้วยดี ... สู้ๆๆๆ
พร้อมไม่พร้อม...พร้อม!!
ถึงแล้วสินะ..วันที่รอคอย นัดเพื่อนๆมา6โมงเช้า เอาอีกตามเคย เพื่อนๆก้อยังไม่ตรงเวลา บอสลงรถมาได้ก้อไปเอาธงที่ฝากไว้ที่บ้านไอโอ แม่งยังไม่ตื่น ช่างมันบอสก้อเลยแบกธงโรงเรียนไป กว่าพื่อนๆจะมาครบก้อเกือบๆ7โมงแล้ว เราไปซ้อมกันอีกทีที่ห้องชีวะ ต้องขอบคุณลำโพงเสียงดังฟังชัดของไอโอ โน๊ตบุคที่ตัดเพลงดีๆของพัช ขอบคุณเพื่อนๆที่ตั้งใจกับงานๆนี้....หลังเสียงกริ่งที่โรงอาหาร เราไปเตรียมความพร้อมหลังพระรูป ใต้ตึก2 เรามองดูคู่แข่งท่าทางเอาเรื่อง แต่เราก้อต้องทำให้ดีที่สุด เมื่อถึงเวลาการแสดงมีปัญหาที่เพลงนิดหน่อย แต่เมื่อการแสดงเริ่มทุกอย่างช่างเรียบร้อยอะรัยเช่นนี้...ขอบคุณทุกๆคนจิง
บัตรดีเบอร์ 1
เช้านี้มีการเลือกตั้งกันแล้ว ใจเต้นระรัว เป็นจังหวะ ดังๆว่า 1 1 1 1 อ่านะเพื่อนๆจะไปเข้าข้างใคร เรามองดูน้องๆพี่ๆเข้าคูหากากบาทเบอร์ 1 ช่างน่ารักรัยอย่างนี้ คาบแรกผ่านไปปิดหีบแล้ว!!! เรานั่งอยู่รอนับคะแนน เริ่มแล้ว บัตรดีเบอร์ 1 อะไรช่างงดงาม น่าฟังเช่นนี้ เราสูสีกับเบอร์ 6 มากมายเอาใจแถบร่วงถึงใต้ธรณี แต่เราก้อชนะอย่าภาคภูมิ ใบสุดท้าย...บัตรดีเบอร์ 1 มันช่าง โอว...มันช่าง พูดไม่ถูกแต่รุว่าดีใจ แต่ก้อแอบเสียใจนิดๆที่เพื่อนมัยไปบนไว้ว่าชนะจะวิ่ง 6 รอบสนาม เฮ้ยฉันต้องมาวิ่งกับพวกแก พวกแกช่างทรมานคนแก่อย่างฉัน ...... ทั้งเหนื่อยและดีใจ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความรวมมือของทุกๆคน.....บอส
May 26 เริ่มแร้ว....กีฬาสีอาทิตย์ที่ผ่านมายุ่งวุ่นวายกับกีฬาสีมากๆๆๆ กังวลกับปัญหาท่วมหัว เหนื่อยสุดๆ วันนี้ก้อเก็บรุปมาฝากให้ดูกัน ภาพหลุดทั้งน้าน 555+ ภาพหาเสียงเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมากับวันนี้ ดูเองละกัน .....555+ May 15 .:: การบ้านมันกำลังถามหา ::.เข้าสู่สัปะดาซู้ดสุด..สุดท้าย การเรียนพิเศษก้ออวสานไปได้สักพักและคงปล่อยไว้เช่นนั้น มิมีการแตะมันอีกเลย ปิดเทอมที่ผ่านมามีอะไรๆให้ปวดหัวมากมาย โดยเฉพาะเรื่องกีฬาสี โอ๊ยๆๆ...มันทั้งประชุมทางเอ็ม และทางการ ตะลุยสำเพ็งไม่รุกี่รอบ นั่งทำป้าย แต่ๆๆยังมีปัญหาของประธานที่ตามมา จนต้องระงับไว้ชั่วคราว ปิดเทอมช่วงๆแรกๆไม่ได้ลงเรียนอะไรเล้ย เลยหาหนังสือไร้สาระมาอ่านฆ่าเวลาไปวันๆ ช่วงเทสกาลก้อไม่ได้ออกไปไหนกะใครเขา อยู่กับเย้าเฝ้ากับคอม จะว่าไปปิดเทอมมันก้อน่าเบื่อไม่น้อยเลยนะ แต่ก้อยังดีกว่าเปิดเทอมที่เต็มๆๆๆๆไปด้วยการบ้านที่กองเท่าบรรพตเลากา สอบเก็บคะแนนทุกๆบท ชั่งเวียนหัวไมเกรนกำเริบ แต่พรุ่งนี้ก้อคงต้องแบกรับไอที่ว่ากันต่อไป ช่วงปลายๆตอนปิดเทอมมีใครบางคนชวนไปทะเล ก้อเพื่อนในห้องเช่นเคย เเต่ก้ออีกแหละ โครงการล้มระเนระนาด พูดถึงวันมอบตัว รุสึกดีใจนะที่เห็นหน้าเพื่อนๆ เพราะเหินห่างไปนาน แต่เปิดเทอมคงเริ่มเบื่อเหมือนเดิม (เออ...เพื่อนเราหายไป 2 คนเป็นที่น่าเสียดาย 1 คนและน่าผลักไสอีก 1 คน ) ปิดเทอมคราวนี้ได้ดูหนังแค่เรื่องเดียว เกรงใจตังค์ในกระเป๋า (อะๆๆไม่ต้องคิดว่าไปดูกับใคร)..? SPIDER MAN 3 สนุกม๊ากมากเรื่องโคตรซับซ้อน ซ๊อนซ้อน....ยากที่จะเล่าให้ใครฟังได้ ตัวอย่างหนังที่โฆษณา โอ้ว!!มันดูดตังค์กูอีกแน่ๆ ทั้ง Pirates of The Carribbean 3 ,Harry Potter and The Order of the Phoenix ภาค 5 , Fantastic Four ภาค 2 น่าดูทั้งน้าน... และในวันนี้ก้อวุ่นวายตามล่าหาหนังสือเรียน อยากตายมาก ไป2ที่ได้แค่เล่มเดียว เซ็งมากๆ...เอาเราเสียเวลาไปหลายชัวโมง แถมต้องมาเจอน้องฝนร้องไห้ เอาซะกรูเปรียกพอประมาณ เนี่ยล่ะนะ...หลังจากนี้คงไม่ได้เข้ามาอัพไรแล้วล่ะ เพราะคงไม่มีเวลาแล้ว ...... พรุ่งนี้ก้อจะเปิดเทอมแล้วดีใจกับเสียใจไม่ต่างกัน การบ้านกำลังรอเราอยู่ กีฬาสีกิจกรรมที่ใหญ๋ใหญ่ก้อรออยู่ ทำมันมันต้องมี 2 วันตอนปีของกรูด้วย ยอมไม่ยอม มันก้อคือ เ ว ร ก ร ร ม May 02 Above all,be yourself.มีข้อความมาแนะนำให้เพื่อนๆได้อ่าน
บางทีมันอาจจะทำให้ใครๆคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง
และบางทีเพื่อนๆก็อาจจะได้ใช้มัน...
Be strong enough to face the word each day. Be weak enough to know you cannot do everything alone. Be generous to those who need your help. Be frugal with what you need yourself. Be wise enough to know that you do not know everything. Be foolish enough to believe in miracles. Be willing to share your joys. Be willing to share the sorrows of others. Be a leader when you see a path of others have missed. Be a follower when you are shrouded in the midst of uncertainly. Be the first to congratulate an opponent who succeeds. จง... เป็นคนแรกที่แสดงความยินดีต่อความสำเร็จของคู่แข่ง Be the last to criticize a colleague who fails. Be sure where you next step will fall, so that you will not stumble. Be sure of your final destination, in case you are going to the wring way. Be loving to those who love you. Be loving to those who do not love you, and they may change. Above all, be yourself. ที่มา www.yenta4.com April 26 นับถอยหลังกันแล้ว!!หลังสงกรานต์มานิ ก้อตั้งหน้าตั้งไข่เรียนพิเศษ โอ้พระเจ้า!! มันไม่มีแม้แต่วันหยุด เรียนเลขคับพี่น้อง บอสเป็นคนเด็ดเดี่ยว เรียนคนเดียวคับ ไม่มีเพื่อน จริงๆแล้วไม่มีใครคบ ฮ่ะๆๆ แต่บางวันก้อเจอะเจอเพื่อนๆบ้าง เจอคุณเพื่อนดันทักซะดังลั่นชั้น 2 ของเดอะเบรน จากนั้นก้อไม่เจออีกเลย อาจจะเป็นโชคดีของข้าพเจ้าก้อได้ จิงม่ะ... นี่ก้อเหลืออีก 10 วันกว่าจะปิดคอร์ส และเหลืออีก 20 วันที่จะเปิดเทอม หวังว่าการเปิดเทอมครั้งนี้จะเจออะไรๆที่ดีกับตัวเองบ้าง นึกถึงทะเลเพื่อนๆก้อมีโครงการไป แต่บอสคงอาจต้องจัดการเวลาก่อน แต่ก้ออยากไปนะ.......บอสรักน้ำตก???? April 13 -:: ประกาศผลสอบ ::-วันนี้เป็น:: วันประกาศผลสอบนักเรียนเตรียมทหาร :: อย่างไม่เป็นทางการ ผลที่ออกมาเพื่อนกระผมมันสอบไม่ติดอะไรเลย จะคิดไปว่ามันฉลาดน้อย ไม่เลย เพราะใครๆก้อรู้ว่ามันคือที่สุดแล้ว ความรู้สึกเสียดายกับดีใจมันเกิดพร้อมกัน บอสตั้งนาฬิกาปลุกแต่เช้าเพื่อจะมาดูผลสอบของเพื่อน แต่บอสไม่รุเลขประจำตัวของมันเลยได้แต่โทรไปหามัน มันบอกไม่ติดซักเหล่า โล่อก!! เพื่อนยังอยู่กับกุต่อ แต่ก้อเสียดายความพยายามของมันตลอด 2 ปี ถึงไม่ใช่วันนี้แต่ก้อมีสักวันที่ต้องจากกันไป เปิดเทอมเจอกันนะเพื่อนๆทุกคน ---- อยู่กันต่ออีก 2 ปีเนอะๆ --- Songkran Festival---"สวัสดีปีใหม่ไทย"---
(มีอีการ์ดมาฝากคลิกเลยนะ!!)
April 01 --- C|๐se Fr!end ---นับตั้งแต่วันนี้ไปอีก 4 วัน -- มันเป็นวันที่ผู้ชายหลายๆคนเดินทางด้วยความหวังถึงแม้จะเป็นการทดสอบหรือจริงจังกับตัวเอง..."การสอบเข้าเตรียมทหาร" ผู้ชายหนึ่งในนั้นเป็น เพื่อนที่ดีที่สุดคนนึง!! นับตั้งแต่ที่มันใช้ตำแหน่งพ่อของมันยัดตัวมันเข้ามาในโรงเรียนนี้ มันเป็นคนที่ทำให้เพื่อนของมันคนนี้รู้จักใครมากขึ้น เพราะสังคมของมันดูจะใหญ่ซะด้วย เดินไปไหนใครก้อรู้จัก ก้อนิสัยขี้โม้ อวดเก่งของมันนี่ล่ะครับ ที่ทำให้มันดูจะเป็นที่น่าคบน่าเตะของเพื่อนรุ่นเดียวกัน 4 ปีผ่านมาแล้ว มันกับเพื่อนของมันเคยทำงานร่วมกันมามากมาย แทบจะไม่มีครั้งไหนที่ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน ความเป็นเพื่อนมันมากขึ้นมากขึ้นเมื่อเวลามันผ่านไป และมันก้อมาถึงวันที่มันเลือกทางเดินชีวิตของมัน...ทั้งที่เพื่อนมันคนนี้ยังไม่ได้มีความแน่นอนในชีวิตเสียเลย วันพรุ่งนี้สิ่งที่มันพยายามมันก้อจะได้ใช้ในห้องสอบของมัน แม้ความพยายามจะมีเกมส์ออนไลน์กับหนังสารคดีวิชาเพศศึกษาเป็นอุปสรรคแต่มันก้อหักห้ามใจเลิกเล่น เลิกซื้อ เลิกดูไปพักนึง วันนี้อยากโทรไปหามัน อยากอวยพรมัน ให้มันติดๆไปซะ เบื่อหน้ามึงจะตายไป ทั้งๆที่ไม่อยากให้มันไป แต่ทำไงได้ นี้เป็นอนาคตของมัน การจะห้ามมันไว้ก้อเป็นการเห็นแก่ตัวเกินไป... มันรับสายสิ่งที่อยากจะบอกก้อพูดไม่ออก รู้สึกเขินๆไงไม่รู้ แต่ก้อพูดทำนองให้มันติดอะนะ เพราะตอนที่มันรับสายมันนอนไปแล้วอะดิ .... อันนี้เป็นสิ่งที่ตั้งใจพูดแต่ไม่ได้พูด "ตอง นี่กูนะ พรุ่งนี้มึงอย่าเบอ อย่ารีบ อย่ามึน อย่าเมาโดยเฉพาะวิชาสังคม มีความรอบคอบหน่อยนะมึง เจอคำตอบแล้วตรวจดูคำถามด้วยนะมึง กูว่ามึงต้องติดกูทำใจไว้แล้ว ในเมื่อมึงเลือกแล้วก้อขอให้มันเลือกมึงด้วย แต่เมื่อมึงติดโทรมาบอกกูด้วยนะ กูจะรอ โชคดีนะมึง พยายามอย่าลืมกู โชคดีว่ะ --- (จริงๆแล้วความรู้สึกที่มีต่อ"มัน"ไม่อาจแทนคำพูดที่พูดไปด้วยซ้ำ) - - - -
ถึง .... ว่าที่ ร.อ.คุณาธิป ปี่ทอง
จาก ... กฤตยชญ์ ธนะกรรณ์ March 16 ขำนิ๊ดๆ the meeting 2ขำนิ๊ดๆการประชุม
เมื่อวาน "I|~:B*๐S;s" นัดประชุมคับผมนัดคุณเพื่อนมาบ่ายโมงนะ ย้ำว่าบ่ายโมง!! แต่บ่ายโมงยังไม่มีใครโผล่เลยเดะนอกจาก I & Ice สองคนอีกประมาณ 10 นาทีเดะ"กุ้งก็มา" เวลาล่วงเลยมาเกือบๆ 20 นาทีม้านนนนก้อยังไม่มีใครโผล่ เอาเหอะประชุมแม่งกัน3คนพอ ไอซ์หิวข้าวเลยไปกินที่ศูนย์อาหารทันตฯ ปิ๊ก เกี่ยว ป้า มีน ก้อโทรมาติดๆกันเลยกู กินเสดพอดีก้อเจอกับเกี่ยว&จูน เลยเดินกลับไปที่แอพพลาย์อีกครั้ง(ดูมัน!!นัดแม่งมาบ่ายโมง มันสายเอง มันก็ยังมาด่ากูเดะว่าทำให้เพื่อนรอ ชิหายเลยใครกันแน่ว่ะที่รอ) เดินไปเสดก้อเจอเพื่อนเยอะพอควร ป้าโทรมาอีกครั้งคับบอกว่าให้ไปที่พารากอน แต่ก้อมีเสียงนอกโทรศัพท์ที่ขี้เกียจไป เลยบอกพลอยทางโทรศัพท์ป้าว่าเดินมานี้ก่อนดีกว่า สักครู่ก้อมากันเยอะและ เลยตกลงไปประชุมที่พารากอน ประชุมก้อคุยกันเรื่องกีฬาสีอ่ะแหละ ซึ่งมันก้อรู้ๆกันอยู่ว่าคุยเรื่องไร ถ้ามันฟังกัน ถ้าฟังนะประธาน!!!(มัวแต่นั่งจีบกันเดะ) ไอเราก้อคุยไปปกติ เออนั่งข้างพลอย ทีนี้เวลาคุยพอตกลงไม่ได้เราก้อเอามือกุมหน้า ยกไปยกมา แต่คุณพลอยอะดิ ขำไรไม่รู้ มีการเอียงออกห่างเล็กน้อย???? ก้อฉานเหงแกทำมืออย่างเนี่ย อย่างเนี่ยอ่ะแก เออเนอะแค่นี้ก้อคิดและ ทีเด็ดวันนี้ยกให้ป้าเลย ป้าคับป้า ป้าแกลืม???---"รูดซิป" ที่รู้ไม่ได้เห็นหรอกนะ ไม่กล้ามอง55+ ก้อเหงเพื่อนๆขำเลยถามว่าขำอะไร ก้ออย่างที่บอกอะนะว่าขำอะไร.....หลังประชุมเสด อาจจะไม่เรียกว่าประชุมก้อได้นะเพราะท่าทางไม่เหมือนการประชุมสักเท่าไร ก้อแยกย้ายกันกลับและเรียนต่อ บอสเลยไปหาหนังสืออ่านยามว่างที่ศูนย์หนังสือจุฬา กลับบ้านก้อเกือบๆห้าโมง แถมยังต้องมารอรับเสด็จองค์ใดก้อไม่ทราบ ทำเอารถไม่ขยับเลยทีเดียว รอแม่งไปเหอะรถเมล์ รอแม่งครึ่งชั่วโมง กูยืนนะโว้ยไม่ได้นั่ง แม่ง!! ไฟเขียวปุ๊บ เออ...รถที่เสนอหน้ามาขันแรกนั่งกลับบ้านได้พอดี ก้อขึ้นไป ไปพร้อมๆกับกุ้ง ไอซ์ และฟ้าด้วยแต่ก้อไม่ได้คุยไรกันหรอก เราก้อนั่งหลังสุด ฟังเพลง ไม่สนใจใคร ถึงบ้านเสียแล้วแต่ยังเหลือไอซ์และฟ้าที่จะต้องเดินทางต่อไป........................ March 08 สารานุกรม - เรื่องไม่ต้องรู้ก็ได้
March 04 นอกกะลาจันทรุปราคา
หลังจากที่ฟังข่าวว่าเช้าวันนี้จะมี"จันทรุปราคา" เกิดว่างอยากจะดูก้อดันได้ดูจริงๆมันใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆพระจันทร์เต็มดวงก้อถูกกลืนหายไปพร้อมกับลับตาตกจากฝากฟ้า......
นอกกะลา
วันนี้มีโอกาสออกนอกบ้าน จะว่าหาเรื่องออกนอกบ้านก้อถูก บ่ายๆก้อไปเดินเล่นที่สวนจัตุจักร จริงๆไม่ได้อยากจะไปแค่ไปเปงเพื่อนน้าอ่านะ ขากลับก้อไม่ได้มีของติดกลับไป แต่เจอกับแฟนกุ้ง I-เจมส์และแฟนเจมส์ ก้อไม่ได้ทักรัยมากเพราะกูรีบ แดดมันร้อน เมื่อออกนอกบ้านแล้วคงจะกลับบ้านง่ายๆคงไม่มีทาง เลยกะว่าจะไปสยาม ซื้อหนังสือมาอ่านแก้เซง เดินที่ศูนย์หนังสือจุฬามาร่วม 2 ชั่วโมงก้อยังไม่ได้หนังสือสักเล่ม มัวก้มหาแต่หนังสือ มีเสียงคนมาร้องอ้าว!!บนหัวหน้า คุณฟิวนั้นเอง คนนี้ก้อไม่ได้ทักไรมากเช่นกันหันไปมองแล้วก้อหันมาหาหนังสือต่อ ซึ่งก้อไม่รู้เสียด้วยว่าจะเอาเล่มไหน สุดท้ายเมื่อไม่มีหนังสือไรน่าอ่านก้อซื้อ แมงมุมเพื่อนรักกับแท็กซี่นิวยอร์ก กลับบ้าน....หิวข้าว มึนหัววินๆ นั่งรถ ถึงบ้าน ดูนาฬิกาก้อ 6 โมงครึ่งซึ่งกำลังนั่งปั่นข้าวเหนียวกินส้มตำอย่างอร่อย.. March 03 จังหวัดเบตงเราคงอาจจะเชื่อกับ
คำพูดของ"คุณเหม็ง"
วันนี้มีรถยนต์คันหนึ่ง
วิ่งผ่านหน้าไปอย่างช้าๆ
ทุกคนคงเห็นเป็นเรื่องปกติ
แต่มันไม่ใช่แค่นั้น
ที่ทำให้สะกิดใจก้อคือ
"ป้ายรถทะเบียนสีแดง"
ซึ่งป้ายทะเบียนรถ
จะมีเลขทะเบียน
และ"จังหวัด"ที่จดทะเบียน
จังหวัดที่ว่าคือ
"จังหวัดเบตง"
เลยนึกย้อนกับคำพูด
ของบุคคลที่คุณก้อรู้ว่าใคร
ถ้าเพื่อนบางคนได้ฟัง
คำพูดของคุณเหม็งวันนั้น
เกี่ยวกับเรื่อง
"เบตง"
บ้านเกิดเมืองนอน
ของคุณเหม็งนั้นเอง
เราก้อรู้ๆกันอยู่ว่าเบตง
เป็นอำเภอหนึ่งในจ.ยะลา
"แต่"
"คุณเหม็ง"บอกว่า
มันเป็นจังหวัด
พวกเราๆที่อยู่กันขณะนั้น
เถียงกับไอคุณเหม็ง
เอาเป็นเอาตาย!!!
หนึ่งในนั้นก้อคือเรา
ทุกคนไม่มีใครรู้ว่า
มีจังหวัดที่ 77 ตอนไหน
เราก้อไม่รู้
และไม่รู้ว่ามันจริงหรือเปล่า
แต่ ณ วันนี้
รถคันนั้นมันอาจจะ
บอกได้ว่าเรื่องที่
คุณเหม็งพูด
อาจจะไม่ใช่เรื่องโกหก
ดั่งที่มันชอบพูดบ่อยๆ
** จังหวัดเบตง **
March 01 กระบือ"ความฝัน - ความเป็นจริง"
ผลสอบที่ดูจะไม่น่าพอใจสักเท่าไร
ทำยังไงได้
ก้อเรามันทำได้แค่นี้
เสียใจหรือผิดหวังก้อเราทำตัวเอง
แต่ปีหน้าคงดีกว่านี้
ไม่มากก้อน้อยตามความสามารถ
ความจริง
ไทย 4
เลขพื้น 3.5
เลขเพิ่ม 1
ดาราศาสตร์ 4
ฟิสิกส์ 3.5
เคมี 3.5
ชีวะ 2.5
สังคม 3.5
พระพุทธ 4
ศิลปะ 4
คอม 4
อังกฤษหลัก 2.5
อังกฤษเพิ่ม 2.5
ความเป็นจริงที่เผชิญ 3.15
... พรุ่งนี้ต้องดีกว่าเมื่อวาน ...
ความฝัน
แม้ความจริงจะทำให้ความฝัน
ที่เข้มข้นเจือจางลง
และอีกไม่นานคงจะหายไปในที่สุด
การฝันถึงอนาคตมันเป็นสิ่งที่
อาจจะไม่แน่นอนเท่าอดีต
แต่หลายสิ่งที่ต้องอยู่กับปัจจุบัน
มันทำให้ชนะอุปสรรคมากมาย
และหวังว่าพายุอุปสรรค
คงผ่านไปในไม่ช้า
แม้ความฝันกับความจริง
อาจจะไม่ได้เดินคู่กัน... February 28 ปิดเทอม"ช่วงนี้เซงกับชีวิตเสียจริง"
วันนี้ก้อปาไปเปงอาทิดแล้วที่ปิดเทอม
และแล้วชะตาชีวิตก้อจะมาถึงในวันพรุ่งนี้
"วันฟังผลสอบ"
เฮ้ย!!คงไม่หวังอะไรกับตัวเลขแล้ว..ชีวิต
ตัวเลขนี้มันใช้ตัดสินอนาคตของเรา
อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย
การขึ้นสู่การเรียนอีกปีคงวุ่นวายน่าดู
คงต้องหัดลอกข้อสอบเพื่อนเสียแล้ว
กีฬาสี
กีฬาสีปีนี้เป็นปีที่ถือได้ว่าทุ่มสุดตัวสุดแรงจะเกิด
ดีกว่าอยู่ภายใต้อำนาจมืดของ กระเทยยักษ์
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องทำกับงานครั้งนี้
ปิดเทอมคงไม่ได้อยู่ว่างๆเช่นที่เป็นมา
การประชุมครั้งแรกก้อผ่านไปแล้ว
เพื่อนแต่ละคนต่างก้อมีเรียนพิเศษกันทั้งนั้น
เราก้อเบื่อซะแล้ว
ที่ต้องรับหน้าที่อันหนักหนาเช่นนี้
แต่ไม่รู้เป็นรัย ถ้าเราไม่ทำมันก้อยังไงๆอยู่
กีฬาสีปีนี้" ที่ 1 "
คงจะเปงของสีเราอย่างไม่ต้องคาดเดา
อืม...วันนี้ก้อเป็นวันเกิดอายุครบ 16 ปี
ของเพื่อนสนิทอีกคน
HAPPY BIRTHDAY!!
ขอบคุณสำหรับการเป็นใครคนนั้น
"เพื่อน".....
ปิดเทอมเบื่อมากมายกว่าจะเรียนพิเศษ...
ก้อนู๋เกือบๆเปิดเทอม
เปิดเทอมเรียนหนัก งานเยอะ กีฬาสี
เอ้า ร.ด.อีก เอาเข้าไปชีวิต
จบ
อย่างไม่เป็นทางการ
แถลงการโดย "I-บอส"
|
|
|
